από το κεφάλαιο ΣΜΥΡΝΗ
Γιουνάν, τους λέω, Γιουνάν.
Ακουμπάω στον τοίχο. Στο τσαρσί.
Μου λείπεις.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Φάνηκε από την αρχή.
Ο αρχαίος γνωστός, ο ίδιος, σαν
εμένα, σαν εγώ, εγώ.
Στα αυτιά μου, με ορμή,
το γαμήλιο εμβατήριο από το
Ικόνιο της Καππαδοκίας.
Ποιος έβαλε αυτή τη μουσική;
Το γαμήλιο εμβατήριο.
Από το Ικόνιο.
Φεύγω τρέχοντας.
Να βγω έξω.
Στη Σμύρνη που νυχτώνει.
Φωνάζω τ' όνομά σου.
Ξανά και ξανά.
Τρέχω.
Πρέπει να φτάσω στην παραλία.
Κοντά στα πλοία.
Από εκεί θα σε ακούσω.
Θα βρώ τη δύναμη.
Ξέρω, η μοίρα μου βρίσκεται στην
καρδιά μου.
Ναι, θα σου μιλήσω.