Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει ένα αυξημένο επιστημονικό ενδιαφέρον στην Ελλάδα για τα ζητήματα που άπτονται του φαινομένου της μετανάστευσης. Έρευνες πεδίου, μελέτες, επίσημες και ανεπίσημες εκθέσεις, τρεις προσπάθειες νομοθετικής ρύθμισης, η τελευταία μόλις είδε το φως της δημοσιότητας, αποτελούν τον καρπό μιας συστηματικής προσπάθειας γνώσης, ελέγχου και ακριβούς καταγραφής των συνεπειών της παρουσίας των μεταναστών στη χώρα μας. Αυτή τη συμμετοχή του μετανάστη προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει ο παρών τόμος.

Η κεντρική προβληματική που διαγράφει ταυτόχρονα το συνεκτικό άξονα του βιβλίου πλέκεται γύρω από την ενεργή συμμετοχή των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, αστική, ημι-αστική και αγροτική και τις συνέπειές της. Δεκαπέντε χρόνια μετά τις πρώτες αυθόρμητες και εν πολλοίς παράνομες εγκαταστάσεις, η κοινωνική επιστήμη σήμερα είναι σε θέση να παρουσιάσει την πραγματικότητα που συνεπάγεται αυτή η εγκατάσταση του μετανάστη, τόσο από την πλευρά του έλληνα πολίτη, όσο και από την πλευρά του μετανάστη, αλλά και του υποκειμένου που εκφράζει αυτή τη μείξη των δύο διαφορετικών κοινωνιών και πολιτισμών και εκφράζεται σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ εθνικής και «εξωτικής» πραγματικότητας, όπως ισχύει για τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών.