Για να τον καλέσει τόσο νωρίς κοντά του ο Κύριος φαίνεται πως θα είχε σοβαρούς λόγους. Όμως για ένα πράγμα να είστε σίγουροι. Ότι ο Ντούλης ο Μανίκας, ακόμα και πεθαμένος δεν θα σταματήσει να κάνει τις καλοσύνες του. Και όταν όλοι μας, ενώσουμε τις προσευχές μας και παρακαλέσουμε τον Κύριο να σώσει την ψυχή του. Και τώρα θα σας παρακαλέσω όλους να σηκωθείτε όρθιοι και ν΄ αναφωνήσετε μαζί μου: Θεός σχωρέστον! (όλοι μαζί): Θεός σχωρέστον! Ας το επαναλάβουμε πιο δυνατά σας παρακαλώ. (όλοι μαζί): Θεός σχωρέστον! Μια εβδομάδα αργότερα σε ένα ρεστωράν πολυτελείας που ήταν δίπλα από το πιο γραφικό κανάλι της Βενετίας, πίνανε κοκτέιλ από άγρια φρούτα και τρώγανε ψητές γαρίδες, ο Ντούλης ο Μανίκας και ο Κούλης ο Τσαπλέκας και συζητούσαν γελαστοί μεν χαμηλόφωνα δε.