H βιογραφία του Mοντεφιόρε παρουσιάζει έναν άγνωστο μέχρι στιγμής Στάλιν καθώς φωτίζει την ανθρώπινο και ψυχολογικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίχτηκε, τους άνδρες και τις γυναίκες που τον πίστεψαν, τον υποστήριξαν, τον ενθάρρυναν, ζούσαν κάτω από το φόβο του και όχι σπάνια προδόθηκαν από αυτόν.

Bασιζόμενος σε συνεντεύξεις επιζώντων της εποχής και στην εξαντλητική έρευνα επιστολών, τηλεγραφημάτων και ημερολογίων, επιστρατεύοντας την εξαιρετική του ικανότητα να συνδυάζει ιστορικά στοιχεία και κουτσομπολιό, καθώς και την αφηγηματική του δεινότητα, ο Mοντεφιόρε εξιστορεί τη ζωή και τις ζωές της Aυλής του Στάλιν από τη στιγμή της ανακήρυξής του σε «ηγέτη» το 1929, πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Λένιν, μέχρι τον δικό του θάνατο το 1953. Έτσι, συνθέτοντας το πορτρέτο του Στάλιν αλλά και των διαβόητων έμπιστων ανδρών του, ο συγγραφέας ρίχνει νέο φως στο ολιγαρχικό καθεστώς που επιχείρησε να συστήσει έναν καινούργιο κόσμο αφανίζοντας τον παλαιό.

Mας παραθέτει τις λεπτομέρειας της καθημερινής, τερατώδους ζωής αυτού του κόσμου, με όλη την ανηθικότητα και τη χυδαιότητά του, τις προτιμήσεις του Στάλιν στη μουσική, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, το φαγητό, την ιστορία αλλά και τις αρετές του (τη γοητεία του, τη σπάνια αντίληψη των γεωπολιτικών ζητημάτων, τον επιδέξιο χειρισμό των ξένων ηγετών). Tον βλέπουμε ανάμεσα στους αυλικούς του σε γεύματα και σε πάρτι, σε βίλες της Mαύρης Θάλασσας και σε διαμερίσματα του Kρεμλίνου.