Η μελέτη διερευνά με διεισδυτικό τρόπο δύο ειδικές κατηγορίες κρατικών ενισχύσεων, τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων, ο έλεγχος των οποίων έχει οδηγήσει σε ορισμένες από τις πιο αμφιλεγόμενες υποθέσεις εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού. Ιδιαίτερα επίκαιρος είναι ο προβληματισμός γύρω από τη χορήγηση τέτοιων ενισχύσεων και στην Ελλάδα με επίκεντρο τους ευαίσθητους τομείς των αεροπορικών μεταφορών, της ναυπηγικής βιομηχανίας της κλωστοϋφαντουργίας κλπ.

Με βάση τις αποφάσεις της Επιτροπής και τη νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αναλύεται η κοινοτική πολιτική στον συγκεκριμένο τομέα και αξιολογείται ο τρόπος με τον οποίο η πολιτική ανταγωνισμού έναντι προβληματικών επιχειρήσεων συνδέεται και αλληλεπιδρά με ορισμένες από τους βασικότερους κοινοτικούς στόχους: την εμβάθυνση και διεύρυνση της εσωτερικής αγοράς, την ανάπτυξη κατάλληλου πλαισίου για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, την προώθηση της τεχνολογικής ανάπτυξης την επίτευξη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και την άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων.

Η μελέτη περιλαμβάνει αναλυτικό ευρετήριο νομολογίας, παράρτημα με τις σημαντικότερες αποφάσεις ΔΕΚ και στατιστικούς πίνακες αξιολόγησης.