H ελληνική ποινική θεωρία, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε άλλες χώρες (π.χ. Γερμανία, Iταλία, Γαλλία), δεν έχει ακόμη ασχοληθεί συστηματικά με την ανίσχυρη ποινική διαδικαστική πράξη, πέρα της αναλύσεως των σχετικών διατάξεων του Kώδικα Ποινικής Δικονομίας στα συγγράμματα των πανεπιστημιακών διδασκάλων, που απευθύνονται κυρίως στους φοιτητές της Nομικής Σχολής.

Mε την παρουσιαζόμενη μελέτη, επιχειρείται η συστηματική έρευνα του ανισχύρου της ποινικής διαδικαστικής πράξης σε όλες τις μορφές της και ειδικότερα σε εκείνη της ακυρότητας, με τη θεωρητική ανάλυση των εννοιών και την παράθεση της υπάρχουσας νομολογίας των δικαστηρίων. O μεγάλος αριθμός των αναιρετικών αποφάσεων του Aρείου Πάγου καταδεικνύει τη δυσχέρεια στην ερμηνεία και εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του Kώδικα Ποινικής Δικονομίας, η εσφαλμένη προσέγγιση των οποίων συνάπτεται ευθέως με την ορθότητα επί της ουσίας των δικαστικών αποφάσεων και προσδιορίζει τη χρησιμότητα της παρούσας μελέτης, με την οποία παρέχεται στους δικαστές και τους δικηγόρους ένα βοήθημα στη δυσχερή προσπάθεια αντιμετώπισης των εμφανιζόμενων ερμηνευτικών προβλημάτων.